Vés al contingut

emmelangir

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: /əm.mə.ɫəɲˈʒi/
Occidental: nord-occidental /em.me.ɫaɲˈd͡ʒi/
valencià /em.me.ɫaɲˈd͡ʒiɾ/, /em.me.ɫaɲˈd͡ʒi/

Verb

[modifica]

emmelangir trans., pron. (pronominal emmelangir-se)

  1. Sentir o causar melangia.
    «De la llum del ponent la daurada polsina nimba la gran tristor de la mort del Senyor; el cos s'emmelangia ...» (Joan Pons i Marquès, Brins a l'oratge, 1975)

Conjugació

[modifica]

Sinònims

[modifica]

Antònims

[modifica]

Traduccions

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: em·me·lan·gir (4)

Vegeu també

[modifica]