Vés al contingut

commoure

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: central /kumˈmɔw.ɾə/
balear /komˈmɔw.ɾə/, /kumˈmɔw.ɾə/
Occidental: /komˈmɔw.ɾe/

Verb

[modifica]

commoure trans., pron. (pronominal commoure's)

  1. Afectar les emocions d'una persona.
    La mort del seu pare em va commoure.
    «Em va commoure que encara, hores d'ara, pensés que volia conquistar la Maria.» (Isabel-Clara Simó, «Els ulls de Clídice» (pàg. 112), L'Avui, 1990)

Conjugació

[modifica]

Sinònims

[modifica]

Traduccions

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: com·mou·re (3)

Vegeu també

[modifica]