tristis

Esperanto

• Pronúncia⁽ⁱ⁾: /ˈtri.stis/

Verb

tristis

1. passat de tristi

Llatí

• Pronúncia⁽ⁱ⁾: /ˈtriːs.tɪs/
• Etimologia: De terō ‎(«triturar, aixafar, afeblir»).

Adjectiu

trīstis m., f., trīste n. ‎(comparatiu trīstior, superlatiu trīstissimus)

1. trist

Declinació

Tercera declinació, nominatiu amb dues terminacions.

Cas	Singular			Plural
	Masc./Fem.	Neutre		Masc./Fem.	Neutre
Nominatiu	trīstis	trīste		trīstēs	trīstia
Vocatiu	trīstis	trīste		trīstēs	trīstia
Acusatiu	trīstem	trīste		trīstēs	trīstia
Genitiu	trīstis			trīstium
Datiu	trīstī			trīstibus
Ablatiu	trīstī			trīstibus

Antònims

• alacer

Derivats

contrīstō pertrīstis subtrīstis trīstē

trīsticulus trīstificus trīstimōnia trīstitās

trīstitia trīstitiēs trīstitūdō trīstor