Vés al contingut

pix

De Viccionari

Català

[modifica]

Verb

[modifica]

pix

  1. (balear, alguerès) Primera persona del singular (jo) del present d'indicatiu de pixar.

Variants

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: 1
  • Anagrama: xip (revers)

Anglès

[modifica]
  • Pronúncia (AFI): /pɪks/

pix

  1. forma plural de pic

Llatí

[modifica]
  • Pronúncia (AFI): /pɪks/
  • Etimologia: Del protoindoeuropeu *pik («brea, negre»). Isidor de Sevilla el relaciona etimmològicament amb pinus (pi), per l'origen botànic de la brea, vegeu picea (arbre de la brea).

pix f. (genitiu picis)

  1. brea
    Ipsa vides caelum pice nigrius.
    Aquest cel que veus és negre com la brea.

Declinació

[modifica]
3a declinació -, -is (tema cons.)
Cas Singular Plural
Nominatiu pix picēs
Vocatiu pix picēs
Acusatiu picem picēs
Genitiu picis picium
Datiu picī picibus
Ablatiu pice picibus