Vés al contingut

multar

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: /muɫˈta/
Occidental: nord-occidental /muɫˈta/
valencià /muɫˈtaɾ/, /muɫˈta/

Verb

[modifica]

multar trans.

  1. Imposar una multa.

Conjugació

[modifica]

Paradigmes de flexió: multo, multa, multem

Traduccions

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: mul·tar (2)
  • Heterograma de 6 lletres (almrtu)
  • Anagrames: rutlam, ultram

Vegeu també

[modifica]
  • Obres de referència: DIEC, GDLC, Optimot
  • Diccionari de la Llengua Catalana ab la correspondencia castellana. Editorial Salvat, 1910. Tom 2

Castellà

[modifica]

Verb

[modifica]

multar trans. (present multo, passat multé, futur multaré)

  1. multar

Conjugació

[modifica]

Relacionats

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: mul·tar (2)
  • Heterograma de 6 lletres (almrtu)
  • Anagrama: murtal

Vegeu també

[modifica]
  • Per a més informació vegeu l'entrada al Diccionario de la lengua española (23a edició, Madrid: 2014) sobre multar