Vés al contingut

magnificar

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: /məŋ.ni.fiˈka/
Occidental: nord-occidental /maŋ.ni.fiˈka/
valencià /maɡ.ni.fiˈkaɾ/, /maɡ.ni.fiˈka/

Verb

[modifica]

magnificar trans.

  1. Exaltar la grandesa o el poder d'una divinitat.
    La nova església magnifica Déu.
  2. Exagerar les proporcions d'un fet o d'una cosa.
    Amb les seves paraules, la víctima va magnificar la situació.

Conjugació

[modifica]

Paradigmes de flexió: magnifico, magnifica, magnifiquem

Traduccions

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: mag·ni·fi·car (4)

Vegeu també

[modifica]

Castellà

[modifica]
Peninsular: \maɣ.ni.fiˈkaɾ\
Americà: alt /maɡ.ni.f(i)ˈkaɾ/, baix \maɣ.ni.fiˈkaɾ\

Verb

[modifica]

magnificar trans. (present magnifico, passat magnifiqué, futur magnificaré)

  1. magnificar

Conjugació

[modifica]

Relacionats

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: mag·ni·fi·car (4)

Vegeu també

[modifica]
  • Per a més informació vegeu l'entrada al Diccionario de la lengua española (23a edició, Madrid: 2014) sobre magnificar