brutus
Aparença
Llatí
[modifica]- Pronúncia (AFI): /ˈbrʊ.tʊs/
- Etimologia: Provinent de l'osc, derivat del protoindoeuropeu *gʷréh₂us.
Adjectiu
[modifica]brutus m., bruta f., brutum n.
Declinació
[modifica]Primera i segona declinació, -us, -a, -um.
| Cas | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculí | Femení | Neutre | Masculí | Femení | Neutre | ||
| Nominatiu | brutus | bruta | brutum | brutī | brutae | bruta | |
| Vocatiu | brute | bruta | brutum | brutī | brutae | bruta | |
| Acusatiu | brutum | brutam | brutum | brutōs | brutās | bruta | |
| Genitiu | brutī | brutae | brutī | brutōrum | brutārum | brutōrum | |
| Datiu | brutō | brutae | brutō | brutīs | |||
| Ablatiu | brutō | brutā | brutō | brutīs | |||