Vés al contingut

brunires

De Viccionari

Català

[modifica]

Verb

[modifica]

brunires

  1. (literari) Segona persona del singular (tu) del passat simple de brunir.

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: bru·ni·res (3)
  • Anagrama: brusiren