Vés al contingut

atorgar

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: central /ə.turˈɡa/
balear /ə.toɾˈɣa/, /ə.turˈɣa/
Occidental: nord-occidental /a.torˈɣa/
valencià /a.toɾˈɣaɾ/, /a.toɾˈɣa/
  • Rimes: -a(ɾ)
  • Homòfon: atorgà
  • Etimologia: Del llatí vulgar *auctōricāre (autoritzar), de auctor (garant), segle XI.

Verb

[modifica]

atorgar trans.

  1. Concedir una cosa que es demana.
  2. Reconèixer que algú té la raó.

Conjugació

[modifica]

Paradigmes de flexió: atorgo, atorga, atorguem
Vocal rizotònica: /o/

Sinònims

[modifica]

Traduccions

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]

Vegeu també

[modifica]