Vés al contingut

Anna

De Viccionari

Català

[modifica]
  • Pronúncia(i): oriental /ˈan.nə/, occidental /ˈan.na/
  • Rimes: -anna
  • Etimologia: Prenom: del llatí Anna ‎(‘Anna’), del grec antic Ἄννα ‎(Ánna), de l'hebreu antic חַנָּה ‎(Hānnah) relacionat amb חַנּוּן ‎(khanún, ‘clement, misericordiós’).
  • Etimologia: Municipi: de l'àrab جَنَّة ‎(janna, ‘horta’).

Nom propi

[modifica]

Anna f.

  1. Prenom femení

Variants

[modifica]

Traduccions

[modifica]

Nom propi

[modifica]

Anna f.

  1. Municipi valencià de la Canal de Navarrès .

Derivats

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: An·na (2)
  • Isograma de 2 lletres × 2 (4)
  • Anagrama: nana

Vegeu també

[modifica]

Alemany

[modifica]
  • Pronúncia (AFI): /ˈʔana/ àudio ⓘ àudio ⓘ
  • Etimologia: Del llatí Anna

Nom propi

[modifica]

Anna

  1. Prenom femení, equivalent al català Anna.

Variants

[modifica]

Francès

[modifica]
  • Etimologia: Del llatí Anna ‎(‘Anna’); de l’hebreu antic.

Nom propi

[modifica]

Anna f.

  1. Prenom femení, equivalent al català Anna.

Variants

[modifica]

Vegeu també

[modifica]
  • G. Beleze, Dictionnaire des noms de baptême, Hachette , París, 1863, pp. 27