Vés al contingut

lleudar

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: /ʎəwˈða/
Occidental: nord-occidental /ʎewˈða/
valencià /ʎewˈðaɾ/, /ʎewˈða/

Verb

[modifica]

lleudar trans., intr.

  1. (històric) Cobrar el tribut de la lleuda d’una mercaderia.

Conjugació

[modifica]

Paradigmes de flexió: lleudo, lleuda, lleudem
Vocal rizotònica: /ɛ/, /ə/, /e/

Traduccions

[modifica]

Falsos amics

[modifica]
  • Castellà: lleudar (llevar la massa)

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: lleu·dar (2)
  • Anagrama: lladreu

Vegeu també

[modifica]
  • Diccionari de la Llengua Catalana ab la correspondencia castellana. Editorial Salvat, 1910. Tom 2
  • Obres de referència: DIEC, GDLC

Castellà

[modifica]
Peninsular: septentrional \ʎeuˈðaɾ\, meridional \ʝeuˈðaɾ\
Americà: alt /ʝeuˈdaɾ/, baix \ʝeuˈðaɾ\, austral \ʒeuˈðaɾ\

Verb

[modifica]

lleudar trans. (present lleudo, passat lleudé, futur lleudaré)

  1. forma alternativa de leudar

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: lleu·dar (2)