Vés al contingut

ambo

De Viccionari

Anglès

[modifica]
  • Pronúncia (AFI): /ˈæmbəʊ/

ambo ‎(plural ambos o ambones)

  1. (arquitectura) ambó, púlpit, trona

Sinònims

[modifica]

Vegeu també

[modifica]
  • ambo. Diccionaris en Línia. TERMCAT, Centre de Terminologia. [Consulta: 1 juliol 2014].

Llatí

[modifica]
  • Pronúncia (AFI): /ˈam.boː/
  • Etimologia: Probablement cognat[1] amb el terme del grec antic ἄμφω ‎(ámphō), amb el sànscrit ubhāu i amb l'eslau oba, tots ells procedents de l'arrel indoeuropea *ambhō[2].

Adjectiu determinant

[modifica]

ambō m., ambae f., ambō n.

  1. ambdós
    Reges Eteocles et Polynices ambo perierunt quasi unā.
    Els reis Eteocles i Polinices van morir ambdós gairebé al mateix temps.

Declinació

[modifica]

Irregular, només en singular.

Cas Singular Plural
Masculí Femení Neutre Masculí Femení Neutre
Nominatiu ambō ambae ambō —
Vocatiu ambō ambae ambō —
Acusatiu ambōs ambās ambō —
Genitiu ambōrum ambārum ambōrum —
Datiu ambōbus ambābus ambōbus —
Ablatiu ambōbus ambābus ambōbus —

Vegeu també

[modifica]
  1. ↑ «ambo», en: Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879
  2. ↑ Julius Pokorny, Indogermanisches Etymologisches Woerterbuch, p.34-35