mianownik
Aparença
Polonès
[modifica]- Pronúncia (AFI): /mjaˈnɔv.ɲik/
Nom
[modifica]mianownik m. inan.
- (lingüística) nominatiu
- (matemàtiques) denominador
Declinació
[modifica]Declinació de mianownik
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nominatiu | mianownik | mianowniki |
| Genitiu | mianownika | mianowników |
| Datiu | mianownikowi | mianownikom |
| Acusatiu | mianownik | mianowniki |
| Instrumental | mianownikiem | mianownikami |
| Locatiu | mianowniku | mianownikach |
| Vocatiu | mianowniku | mianowniki |
Relacionats
[modifica]- Casos en polonès: mianownik (‘nominatiu’), dopełniacz (‘genitiu’), celownik (‘datiu’), biernik (‘acusatiu’), narzędnik (‘instrumental’), miejscownik (‘locatiu’), wołacz (‘vocatiu’).
Miscel·lània
[modifica]- Síl·labes: mia·now·nik (3)