Vés al contingut

irrogar

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: central /i.ruˈɣa/
balear /i.roˈɣa/, /i.ruˈɣa/
Occidental: nord-occidental /i.roˈɣa/
valencià /i.roˈɣaɾ/, /i.roˈɣa/

Verb

[modifica]

irrogar trans.

  1. Produir un dany o perjudici.

Conjugació

[modifica]

Paradigmes de flexió: irrogo, irroga, irroguem
Vocal rizotònica: /ɔ/

Relacionats

[modifica]

Traduccions

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: ir·ro·gar (3)

Vegeu també

[modifica]

Castellà

[modifica]
Peninsular: \i.roˈɣaɾ\
Americà: alt /i.roˈɡaɾ/, baix \i.roˈɣaɾ\

Verb

[modifica]

irrogar trans. (present irrogo, passat irrogué, futur irrogaré)

  1. irrogar

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: i·rro·gar (3)