hargailu

Basc

Nom

hargailu inan.

1. (telecomunicacions) receptor

Declinació

Nom comú inanimat en vocal Cas Indefinit Singular Plural Absolutiu hargailu hargailua hargailuak Ergatiu hargailuk hargailuak hargailuek Datiu hargailuri hargailuari hargailuei Genitiu hargailuren hargailuaren hargailuen Comitatiu hargailurekin hargailuarekin hargailuekin Benefactiu hargailurentzat hargailuarentzat hargailuentzat Instrumental hargailuz hargailuaz hargailuez Partitiu hargailurik - - Prolatiu hargailutzat - - Causal hargailurengatik hargailuarengatik hargailuengatik Locatius Inessiu hargailutan hargailuan hargailuetan Ablatiu hargailutatik hargailutik hargailuetatik Al·latiu hargailutara hargailura hargailuetara Terminatiu hargailutaraino hargailuraino hargailuetaraino Al·l. direcional hargailutarantz hargailurantz hargailuetarantz Gen. locatiu hargailutako hargailuko hargailuetako

Compostos i expressions

• telebista-hargailua: receptor de televisió
• irrati-hargailua: receptor de ràdio
• uhin-hargailua: receptor d’ones