Vés al contingut

contramanar

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: central /ˌkɔn.tɾə.məˈna/, /ˌkon.tɾə.məˈna/
balear /ˌkɔn.tɾə.məˈna/
Occidental: nord-occidental /ˌkon.tɾa.maˈna/, /ˌkɔn.tɾa.maˈna/
valencià /ˌkon.tɾa.maˈnaɾ/, /ˌkon.tɾa.maˈna/

Verb

[modifica]

contramanar trans.

  1. Manar de fer alguna cosa contrària a la manada anteriorment.
    «Aquí, un acte de traïció enmig d'una guerra un general contramana l'ordre de destruir un pont davant d'una avançada alemanya.» (Dolors Oller, Jaume Subirana, Gabriel Ferrater, "in memoriam", 2001)

Conjugació

[modifica]

Sinònims

[modifica]

Traduccions

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: con·tra·ma·nar (4)

Vegeu també

[modifica]