Vés al contingut

carpir-se

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: central /kərˈpir.sə/
balear /kəɾˈpiɾ.sə/, /kər.pirˈsə/
Occidental: /kaɾˈpiɾ.se/
  • Rimes: -iɾse
  • Etimologia: Del llatí carpere (arrencar), segle XIX.

Verb

[modifica]

carpir-se pron.

  1. (valencià) Decandir-se, migrar-se anímicament.

Conjugació

[modifica]

Traduccions

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]

Vegeu també

[modifica]