Vés al contingut

brullar

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: central /bɾuˈʎa/
balear /bɾuˈʎa/, /bɾuˈja/
Occidental: nord-occidental /bɾuˈʎa/
valencià /bɾuˈʎaɾ/, /bɾuˈʎa/
  • Rimes: -a(ɾ)
  • Homòfons: brollà, brollar, brullà
  • Etimologia: Variant de brollar per propagació de l’antiga vocal rizotònica (brulla, brullen, però brollarà...) per tancament davant palatal (compareu amb ull).

Verb

[modifica]

brullar intr.

  1. Treure brulla, brotar les messes.

Conjugació

[modifica]

Com a fenomen natural, és un verb impersonal.

Paradigmes de flexió: brullo, brulla, brullem

Sinònims

[modifica]

Traduccions

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]
  • Síl·labes: bru·llar (2)
  • Anagrama: Barrull

Vegeu també

[modifica]