Vés al contingut

beneir

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: /bə.nəˈi/
Occidental: nord-occidental /be.neˈi/
valencià /be.neˈiɾ/, /be.neˈi/

Verb

[modifica]

beneir trans.

  1. Fer caure la gràcia divina sobre un lloc, una persona o una acció.
  2. Lloar, aprovar.

Conjugació

[modifica]

Paradigmes de flexió: beneeixo, beneeix, beneïm

Sinònims

[modifica]

Compostos i expressions

[modifica]

Traduccions

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]

Vegeu també

[modifica]