Vés al contingut

balafiar

De Viccionari

Català

[modifica]
Oriental: /bə.ɫə.fiˈa/
Occidental: nord-occidental /ba.ɫa.fiˈa/
valencià /ba.ɫa.fiˈaɾ/, /ba.ɫa.fiˈa/
  • Rimes: -a(ɾ)
  • Homòfon: balafià
  • Etimologia: Del català antic balàfia ‎(‘perdó de captius fugits’), de l'àrab بِالْعَافِيَة ‎(bi-l-ʕāfiya, ‘amb perdó, amb salut’), de عَفَا ‎(ʕafā, ‘perdonar’), segle XIX. Originalment, «eximir la despesa, fer grans despeses».

Verb

[modifica]

balafiar trans.

  1. malgastar

Conjugació

[modifica]

Paradigmes de flexió: balafio, balafia, balafiem

Derivats

[modifica]

Miscel·lània

[modifica]

Vegeu també

[modifica]