Vés al contingut

Theocolus

De Viccionari

Llatí

[modifica]
  • Pronúncia (AFI): /tʰɛˈɔ.kɔ.lʊs/

Nom propi

[modifica]

Theocolus m. (genitiu Theocolī)

  1. Prenom masculí

Declinació

[modifica]
2a declinació -us, -ī
Cas Singular Plural
Nominatiu Theocolus -
Vocatiu Theocole -
Acusatiu Theocolum -
Genitiu Theocolī -
Datiu Theocolō -
Ablatiu Theocolō -


Vegeu també

[modifica]
  • Gaffiot, Félix. «Theocolus». A: Dictionnaire Latin - Français. 1934. París: Hachette, 1934, p. 1568.