arbitrari
De Viccionari
Contingut |
Català [modifica]
-
- Pronúncia: cent.: /ər.biˈtɾa.ɾi]/
- Etimologia: Del llatí arbitrarius
Adjectiu [modifica]
Accepcions [modifica]
ar·bi·tra·ri m.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| masculí | arbitrari | arbitraris |
| femení | arbitrària | arbitràries |
- Que va contra la justícia, la raó, la llei, etc; exercit atenent només al caprici o la pròpia voluntat; que té arbitrarietat.
- Relatiu, depenent o pertanyent a l'arbitri, als àrbitres o a l'arbitració.
Sinònims [modifica]
- Amb arbitrarietat: capritxós, arbitratiu, despòtic.
- Relatiu a l'arbitri, àrbitres, etc: arbitratori, arbitral, arbitratiu.
Traduccions [modifica]
arbitrari [1] (amb arbitrarietat)
|
arbitrari [2] (relatiu a l'arbitri)
|
Referències [modifica]
- Labernia y Esteller, Pere. Diccionari de la Llengua Catalana ab la correspondencia castellana y llatina., Tom I, Barcelona, 1864.
- FIGUERA, Pere Antoni. Diccionari Mallorquí-Castellà, Palma, 1840.
- Diccionari Catalá-Castellá-Llatí-Frances-Italiá. Per una societat de catalans., Barcelona, 1839.
- Per a més informació vegeu l'entrada al DIEC© sobre arbitrari
- Per a més informació vegeu l'entrada al Gran Diccionari de la Llengua Catalana © sobre arbitrari